| Niramon's profile•·.·´¯`·.·•-l ฝ้ายเองจ้า...PhotosBlogNetwork | Help |
|
November 04 ชอบบบ..เพลง ช้าไปไหมเธอ-พัดชา
November 03 อ่านแก้เซ็ง..- -บทความของผู้ที่เคยไปนอร์เวย์...อ่านไว้เผื่อมีประโยชน์ - -" 1.ควรจะรู้วันจันทร์ถึงศุกร์และรู้ว่าเขียนว่าอย่างไร 2.รู้ตัวอักษรทั้งหมดของภาษานอร์เวย์ และรู้ว่าออกเสียงอย่างไร และสามารถเขียนได้อย่างคล่องและค่อยข้างเร็ว 3.ประโยคที่ผ่านมาแล้วในอดีตและยังไม่เกิดในอนาคตจะพูดถึงกันบ่อยมากและเป็นส่วนสำคัญที่สุดในเรื่องเรียนภาษา จะทดสอบพูดและเขียนกันอยู่เรื่อยๆ มันคือส่วนหนึ่งของแกรมม่า 4.ภูมิอากาศในนอร์เวย์มีกี่ฤดู เขียนอย่างไร ถ้าจะแต่งประโยค จะแต่งอย่างไร ลักษณะอากาศในนอร์เวย์ คิดว่าเป็นแบบใดบ้าง เราก็ต้องรู้ 5.พยายามฝึกจำคำที่ใช้นำหน้าคำนาม et ei en และการผันต่างๆให้ดี 6.เมื่ออ่านในเรื่องใดเรื่องหนึ่งแล้ว อาจารย์จะถาม ให้นักเรียนเขียนตอบ แน่นอนว่าคำตอบทุกคำตอบมีอยู่ในเนื้อเรื่องหมด เราต้องรู้ว่าจะเขียนตอบอย่างไร ไม่ควรจะตอบแบบสั้นๆ ห้วนๆ ให้ตอบเป็นทวนคำถามและก็จับใจความได้ 7.ประโยคทุกประโยคต้องมี คำกริยา อย่าลืมเด็ดขาด
ประเมินผลตัวเองคุณเป็นแบบนี้หรือเปล่า 1.อ่านได้นะ แต่ออกเสียงr ไม่ค่อยได้เลย 2.คิดว่าฟังรู้เรื่องมั่งไม่รู้เรื่องมั่ง อาศัยว่าจับใจความเอา เวลาตอบก็เดาๆเอาบ้าง 3.เวลาแต่งประโยค สมองไม่ค่อยแล่น ไม่รู้จะแต่งว่าอย่างไรดี ทั้งๆที่รู้ว่าคำศัพย์เยอะแยะมากมาย 4.ไม่เคยได้อ่านที่จดลงสมุดตามที่อาจารย์บอกเลย คิดว่าน่าเบื่อที่ต้องอ่าน 5.สับสนระหว่างภาษาอังกฤษกับภาษานอร์เวย์มากๆ เขียนเหมือนกันแต่อ่านต่างกัน 6.ก็เรียนภาษาไทยมาน้อยอยู่แล้ว ถ้าจะให้แปลเป็นภาษาไทย บางคำก็แปลไม่ได้ เวรกรรม!!! 7.เวลาอาจารย์สอน ก็อาศัยจำเอา อะไรไม่เข้าใจก็ถามๆ แต่ไม่นานก้ลืมอีกตามเคย 8.ไม่สนใจหรอกว่าทำข้อสอบได้หรือไม่ ขอให้แค่ได้เรียนจบ หรือผ่านๆไป 9.อยากมีเพื่อน เบื่อ ไปโรงเรียนดีกว่า แต่ไม่ชอบเข้าห้องเรียน อยากคุยกับเพื่อนมากกว่า 10.ให้การบ้านมาไม่ทำ เพราะอาจารย์ไม่เคยตรวจ แต่ก็ตอบได้เวลาที่อาจารย์ถาม แต่ทำข้อสอบไม่ได้เลย 11.วันไหนไม่มาโรงเรียน วันรุ่งขึ้นมาใหม่ งงมากๆ แต่ก็ไม่ได้กลับไปอ่านทบทวน 12.ชอบช่วยเพื่อนตอบคำถามกับครู แต่พอถึงคิวตัวเองตอบ ไม่สามารถตอบเองได้เลย อาจจะเพราว่ะตื่นเต้น 13.คิดว่าเพื่อนเก่งกว่า แต่ไม่เลยมันก็พอๆกันนั่นแหล่ะ ว๊า 14.คำง่ายๆที่ควรจะรู้ก็ไม่รู้ นี่มันอะไรกัน 15.ถามเพื่อน เพื่อนก็ไม่รู้แถมบอกผิด ถามครู เวลาครูอธิบายก็ไม่รู้เรื่อง ถามคนทางบ้าน ก็ไม่ค่อยอยากพูดกัน แถมอธิบายสามวาแปดศอก 16.อาจารย์คนนึงสอนรู้เรื่อง แต่อาจารย์อีกคนมาสอน เราไม่รู้เรื่องเลย นี่เป็นเพราะเราหรือว่าเป็นเพราะอาจารย์กันแน่ 17.ยิ่งเรียนก็ยิ่งงงไม่รู้อะไร แทนที่จะรู้เรื่องเพิ่มขึ้นมา 18.เพื่อนบางคนขาดเรียนบ่อย แต่ทำไมเขาเรียนรู้เรื่องกว่าเรา งงจัง 19.ไม่เห็นต้องไปซีเรียสเลยไม่ได้สอบเอาใบปริญญา 20.แค่เรียนภาษา แค่วิชาเดียวยังจะตายเลย 21.มีเรื่องต้องจำมากมาย หัวสมองเหมือนตายด้าน 22.ไม่รู้จะเอาเวลาใหนไปอ่านหนังสือ เอาเวลาว่างไปพักผ่อนดีกว่า 23.อ่านไปเท่าไหร่ๆก็คงไม่จำ อ่านแล้วก็ลืม อ่านแล้วก็ลืม ไม่รู้จะอ่านไปทำไม September 28 666 in Kao-Yai ^0^กลับมาอัพสเปสตัวเองหลังจากหายไปนาน
ไปเขาใหญ่กะ Burinku Tour ก้อยังสนุกสนานเหมือนเดิม
เช้าวันเดินทาง..
เรารีบไปสยามแต่เช้า ไปรอบลิ๊งที่เชสเตอร์กิล นั่งกินไก่อย่างเอร็ดอร่อย หลังจากลองกินมังสวิรัติมาหนึ่งอาทิตย์เต็ม !!! สถิติใหม่ของเรา ฮ่าๆๆๆ ไม่นานทุกคนก้อเริ่มทยอยมา แล้วเราออกเดินทางจากสยาม
. . พอถึงที่พักเราก้อกินข้าวกลางวันกัน แล้วก้อขนของขึ้นบ้าน จับจองพื้นที่หลับนอน แล้วก้อเดินเล่น ขี่จักรยาน สักพักเราก็ออกไปดูที่เค้าเพาะพันธุ์ดอกไม้ ไปดูแปลงเห็ดหอม
และก้อไปเดินขึ้นเขาไปดูวิว ดูเอิงเต้นส่ายตูดบนภูเขา และก้อดูพระอาทิตย์ตกดิน ได้รูปถ่ายสวยๆกลับมาเยอะเรย หุหุหุ ตอนเย็นกลับบ้านมาก้อกินข้าว อาบน้ำ เล่นไพ่
พ่อบลิ๊งมาพอดีนั่งกินช้อกโกแลตของพ่อบลิ๊งต่อ (เอามาเป็นรางวัลวงไพ่ - -) เสร็จแล้วใหม่ก้อมาชวนไปกินบาร์บีคิวต่ออีก ทุกคนก้อออกไปกินกันต่อ เล่นไฟเย็น (ที่บลิ๊งซื้อมาเยอะมากกก)
แล้วก้อจับกลุ่มเม๊าตามประสา เสร็จแล้วก้อกลับไปนอน....คนเดียว..(ไม่มีใครคบ - -" ฮ่าๆๆ)
วันที่สอง..เข้าป่า หาต้นน้ำมูล
เช้าวันนี้เราตื่นนอนแต่เช้า มากินข้าวคนแรก อิอิ
ข้าวเช้าเป็นข้าวต้มกระดูกหมูใส่เห็ดหอม อาหย่อยๆ เหอะๆๆ
เสร็จแล้วก้อไปพายเรือเล่นในบ่อ หนุกหนาน กลายเป็นแม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยวไปเรย - -"" (ได้ไง?) พอกลับมาที่สโมสร ก้อได้เวลาออกเดินทางไปดูต้นน้ำมูลพอดี
โดดขึ้นรถจี๊บ นั่งหน้า พร้อมเผชิญทุกสิ่ง ฮ่าๆๆ ทุกอย่างโอเค จนกระทั่งพอพวกเราเริ่มเข้าไปในป่า..
เจอครบหมดทั้งกิ่งไม้ หนาม หลุม แมลง แมงมุม ต้นไม้ล้ม โอ้วว.. หลบกันแบบมันส์มาก ถูกกิ่งไม้ตบหน้าไปสองกิ่ง และหมวกเราก้อโดนเกี่ยวไปแขวนอยู่บนต้นไม้ด้วย!! ฮ่าๆๆๆ (ต้องให้ข้าวมาเอาขากลับ เหอะๆๆ) พอถึงน้ำตกที่ต้นน้ำมูล เราก้อกินข้าวกัน
เป็นข้าว(เหนียว)หมูทอด+ผัดกระเพราหมู+ใข่ต้ม อาหย่อยอีกแล้ว >< พอกินเส็ดก้อนั่งเล่นดูวิว ถ่ายรูป และก้อเดินทางกลับ
ขากลับเราเปลี่ยนไปนั่งที่กระบะพ่วงข้างหลังกับเรียว น่ากลัวโคตร.. = =""
ลืมคิดไปว่าขากลับทางมันโล่งกว่าตอนขามา (โง่เรย - -")
นั่งมานี่ ตูดลอยเลย กระแทกไปประมาณสิบกว่าครั้ง
แทบจะเป็นไส้เลื่อนกันเรยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ แต่ก้อมันส์ดี..ถ้ามาเองคงไม่ได้เที่ยวแบบนี้..
ตอนเย็นกลับมาพักผ่อน ไปพายเรืออีกรอบ
ปั่นจักรยาน และก้อเล่นวอลเล่ย์ (แต่ออกแนวผลัดกันเซิร์ฟมากกว่า - -) เสร็จแล้วก้อไปอาบน้ำ ออกมากินข้าวเย็น
เต้นโซรัน!! + ชิบปี้ชิบ+แจว+ดัน และก้อร้องเพลง โดยมีกันกับใหม่ผลัดกันเล่นกีต้าร์ และก้อข้าวเป็นนักร้อง เส็ดแล้วพี่เฟิร์สกับข้าวก้อเล่นเหยียบลูกโป่งต่อปิดท้าย เสร็จแล้วก้อแยกย้ายกันไปนอน.....คนเดียว (อีกแล้ว!!)
เช้าวันที่สาม....กับการช่วยเหลือตนเอง - -"" !!!!!
ก้อ..ข้ามส่วนของตอนเช้าไปเรยละกันนะ - - ไม่มีไรจะเล่า...ฮ่าๆๆๆๆ
เราอาบน้ำ กินข้ามต้ม(เหมือนเดิม หร่อยๆ) เก็บกระเป๋า ไปพายเรือกะเรียวไว้อาลัยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนกลับ เสร็จแล้วก้อขนของขึ้นรถ
ตอนแรกกะจะไปผางามกัน..แต่ฝนดันตก ก้อเรยไม่ได้ไป - - นั่งรถกันไปเรื่อยๆ ถึงฉะเชิงเทราแวะกินข้าว อาหารอร่อยมากกกกกกก...กินไปเยอะเรย...ลืมตัว - -"" ฮ่าๆๆๆ
กินเสร็จก้อให้อาหารปลา เล่นเกมส์ตู้ และก้อกลับขึ้นรถ นั่งดูหนังจนถึงกรุงเทพเรย รถวนไปจอดที่ถนนอังรีฯ เสร็จแล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน(นอก) อย่างมีความสุข ^^ .....จบค่าย....
August 05 คิดถึงปุยฝ้าย TT_TTAF ใจร้าย เอาปุยฝ้ายกลับมาเด๋วนี้น๊าาา
ฮือ ฮือ ฮือ..
ไม่อยากเชื่อเรยว่าปุยฝ้ายจะตกรอบ !!
แล้วก้อแปลกใจที่ต้อลออกมายืนปากเหวด้วย !!
เสียดายมากที่อาทิตย์นี้ไม่ได้ไป - -
กะว่าถ้ามีโอกาสจะไปดูปุยฝ้ายตัวเป็นๆที่คอนเสิร์ตซะหน่อยอ่า
แล้วต่อจากนี้เราจะเชียร์ใครดีล่ะเนี่ย T^T
...เซ็ง...
ปล.เอิงในทีวีหน้าตาตลกมาก ฮ่าๆๆๆ
June 22 เหนื่อยโว้ยย.....กุเหนื่อยยย...
เด๋วเรียน
เด๋วสอบ
เด๋วทำงานชมรม
เด๋วไปซ้อมแปลเทียน
เด๋วจัดบอร์ดตึก
ไม่เส็ดงานสักที
เป็นติ่งไรฟะ??
ป.ล. เปิดรับสมัครผู้ที่สนใจ จะอาสามาช่วยงานทำพาเหรดสีแสด ตอนนี้ตึกเรามีคนทำงานฝ่ายศิลป์แค่คนเดียว (คือ..กุ) ซึ่งคงจะไม่เพียงพอสำหรับการทำงานกีฬาสีได้ ใครที่คิดว่าตัวเองเหมาะกับงานนี้ และอยากเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตอันมีค่า ติดต่อได้ที่ฝ้ายสุดสวยคนนี้ ว่ะฮ่าๆๆ June 03 รับน้องงงงไม่ได้อัพสเปสมานานนม ฝุ่นจับและ เหอะๆ
รับน้องมานก้อจบหมดไปแล้วล่ะ อยากบอกว่าหนุกมั่กๆ
น้องรหัสห้องเราชื่อ น้องเจมส์ มาจากภาคใต้
เป็นคนที่ขี้อาย พูดน้อย แต่ยิ้มเก่ง เจอหน้าใครถามไรยิ้มอย่างเดียว ฮ่าๆๆ
แต่เราก้อชอบนะ ยิ้มบ่อยๆ น่ารักดี
น้องเจมส์มารับน้องทุกครั้งเรย ดีใจมากอ่ะ
ไม่เคยเรยที่เราไปรับน้องแล้วไม่เจอน้องรหัสตัวเอง สุดยอดอ่ะ
รับน้องโดยรวมถือว่าออกมาดีนะเราว่า
อาจจะมีแป๊ก ในช่วงแรก แต่ว่าพอหลังๆแล้วเพื่อนๆทุกคนให้ความร่วมมือดีมาก
ถ้าไม่ได้บลิ๊ง ข้าว เรียว และก้อคนอื่นๆที่พูดชื่อไม่ครบ ห้องเราคงรับน้องได้ไม่ดีเท่านี้แน่
ขอบคุณนะเว่ย แกรัก และทำทุกอย่างเพื่อ 666 จริงๆ
ส่วนน้องรหัสสายเราชื่อ น้องไอซ์ (ผู้หญิงคนที่ตัดหน้าม้า)
ปีนี้มีน้องสายชื่อไอซ์ตั้ง 5 คนแน่ะ งงมากตอนแรก
น้องรหัสเราเป็นคนคล้ายๆเราอ่ะ พูดเก่ง เฮฮา ร่าเริง
เมื่อวันที่จับพี่รหสน้องรหัสกัน ตอนแรกเราหาน้องตัวเองไม่เจอ
แอบงง คิดอยู่ในใจ.."รึว่าเราจะไม่มีน้องรหัสสายยย.."
ขณะที่เรากะลังยืนถือป้ายอย่างหมดกำลังใจ
น้องไอซ์ก้อเดินแทรกออกมาจากกลุ่มคน มาหาเรา
ถามไถ่รู้ว่าเป็นพี่รหัสน้องรหัสกัน ดีใจมากก
พอดีว่าวันนั้นพี่นุ่น กะพี่แป้งก้ออยู่ด้วย
เราพาน้องไอซ์ไปแนะนำให้รู้จัก คุณป้ากะคุณยายรหัส เหอะๆๆ
พอพูดคุยกันได้ไม่นานออดก้อดังพอดี
บ๊าย บายน้อง บ๊าย บายพี่ แล้วก้อกลับไปเรียนต่อ
สำหรับงานรับน้องสาย ก้อต้องขอบคุณรุ่นพี่ทุกๆคนมากนะคะ
ที่ช่วยปรับความเข้าใจให้พวกเรา ทำงานด้วยกันได้อย่างมีความสุข
ขอบคุณเพื่อนๆอดีต 667 ทุกคนมากนะ
เราอาจจะช่วยงานได้ไม่มากเท่าไหร่ ก้อต้องขอโทดด้วยน๊าาาา
และแน่นอนที่สุด ต้องขอบคุณม่อนด้วย
ดีใจที่ตอนนี้แกกลับมาร่าเริงได้อย่างเดิมเว้ยย
รักเพื่อน รักพี่ รักน้อง
...รักโรงเรียนที่สุดเรยย...
March 02 เราแสนฮาเฮ เที่ยวทะเลสุขใจ สุขใจ๊ สุขใจพัทยา ซาาาาาาหนุกม๊ากกกกกกกกก ไม่น่าเชื่อว่า 3 วัน 2 คืน จะเอ็นเตอร์เทรนชั้นได้ขนาดนี้
วันแรกออกจากอยุธยามาพร้อมนุ่น มุ่งหน้าไปที่ประตูดำตามนัด ไปถึงก้อเหนเพื่อนๆยืนรอกันอยู่เยอะแล้วล่ะ เรยเข้าไปรวมกลุ่มด้วย พอมาครบก็ออกรถ ร้องเกะกันมันส์มั่กๆง่ะ ถึงเพลงมันจะออกแนวย้อนยุคไปหน่อยก็เหอะ
พอสักพักนึงก็แวะกินข้าวตรงจุดพักรถ อิ่มแปล่เรย กินเส็ดก็เข้าห้องน้ำ ตุนสเบียง แล้วก็เดินทางต่อ
พอไปถึงพัทยาที่แรกที่ไปก็คือ เมืองจำลอง อยากบอกว่า ร้อนนนนนนม๊ากกกกกกก แดดแบบว่าไม่ไหวแล้ว เรา นุ่น แพ๊ท เรยพักกินน้ำกันก่อนแล้วก็ค่อยเดินดูต่อ เดินไปเดินมามองไปเห็นกิ้งก่าเกาะอยู่บนยอดเจดีย์ด้วย เหมือนในหนังก๊อตซีล่าเรย เหอะๆ
เดินต่อไปอีกหน่อยก็เจอหุ่นผีเสื้อสมุทรอยู่ในบ่อน้ำ นุ่นกะแพ๊ทเรยขำกันใหญ่ คนเกาหลีที่เดินผ่านมาถึงกับมองหน้า ประมาณว่าพวกนี้แม่งเป็นไรกัน
เดินสักพักนึงก็กลับ เพราะแพ๊ทปวดฉี่ แล้วเราเสือกเดินไม่ได้ดู โดนไอ้ที่รดน้ำต้นไม้สาดน้ำใส่ตูด ตูดเปียกเรย
พอเส็ดจากเมืองจำลองแล้ว ก็ไปริปลี่ย์ต่อ รุสึกดีใจมากว่าในที่สุดตูก้อได้อยู่ในห้องแอร์ซะที
พอขึ้นไปชั้นบนปุบก็ต่อแถวเข้าบ้านผีสิงเรย กลัวโคตรๆอ่ะ กะจะไม่เข้าแล้วไปๆมาๆก็โดนลากเข้าไปจนได้ ตอนแรกนึกว่าจะได้เข้าไปพร้อมๆกันซะอีก ที่ไหนได้ มันให้เข้าไปทีละ 10 คน แล้วตูดันยืนเป็นคนที่ 10 แม่ง !!!!!
คือแบบว่า ตูกลัวตั้งแต่ผีชาวนาหน้าประตูแล้วอ่ะ บอกให้นาถช่วยมาต่อหลังเราหน่อย แม่งนาถก็ไม่มา ตายห่าแล้วกู ทำไงดี มองซ้ายมองขวา เห็นนุ่นยืนอยู่ข้างหน้าเรยจับมาต่อหลังซะเรย อิอิ พอเราได้เชือกมา พวกเราก็เริ่มออกเดินไปตามความมืด โดยมีพี่เฟิร์สช่วยนำทาง
เราช๊อคมากตอนเห็นผีวิ่งไล่มาจากข้างหลัง เรยแบบว่าแทบจะกระโดดขี่หลังบลิ๊งเรยอ่ะ เดินเบียดข้างหน้าสุดฤทธิ์
เราเกลียดไอ้เสียงลมมากๆอ่ะ เดินๆอยู่พ่นปู้ดดออกมา ทำเราสะดุ้ง ถอยไปข้างหลังไปเหยียบเอากลางเท้านุ่นสุดแรง มาเห็นเอาตอนออกมานอกบ้าน เป็นรอยแดงแล้วเขียวช้ำ ตามรูปส้นรองเท้าเรา ~~~โทดทีนะนุ่น~~~
เส็ดแล้วก็ไปเล่นไอ้เขาวงกตที่มันเป็นห้องกระจกอ่ะ เราชอบนะ เห็นหน้าตัวเองเยอะแยะไปหมดเรย มีความสุข อิอิ
พอออกมาได้แล้วก็ไปดูในพิพิธภัณฑ์ เราถูกทิ้งให้อยู่ลั้งท้ายกะนุ่นและพี่เฟิร์ส เนื่องจากมัวแต่จ้องไอ้รูปสามมิติอยู่ เราใช้เวลานานมากกว่าจะดูออกว่ามันคือไดโนเสาร์ เศร้าอ่ะ เดินดูไปจนถึงตรงที่มันเกี่ยวกับฉลาม แพ๊ทก็โทรมาเรียกให้ไปดูหนังสี่มิติด้วยกัน ตอนที่ดูหนังเราได้ยินเสียงกรี๊ดตลอดเรื่องเรย ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นเสียงในจอ แต่ปรากฎว่าเป็นเสียงของข้าวเอง เหอะๆ
พอดูจบก้อลงไปกินแม็คกัน กินเส็ดคนสุดท้ายกะนุ่น (อีกแล้ว) ออกมาหาใครไม่เจอ โทรไปหาแพ๊ท ปรากฎว่ามันกะลังเล่นอยู่ในplay groundแม็คอยู่ แม่ง คาดไม่ถึงว่าเพื่อนตูจะเข้าไปเล่นอยู่ตรงนั้น
พอไปหาแพ๊ทเราก็เดินกลับไปที่รถ มุ่งหน้าไปสู่โรงแรมซิกม่า เราได้พักอยู่ชั้น 12 วิวกะลังดีเรย พอไปถึงก็เริ่มจับจองที่นอนกัน เรา นุ่น แพ๊ท เตได้นอนห้องเดียวกัน
นอนเล่นรอแดดหมดเราก็เปลี่ยนชุดไปเล่นน้ำทะเลกัน หนุกอ่ะ ได้บูม+เล่นแจวในน้ำด้วย แปลกไปอีกแบบ
เล่นเส็ดก้อกลับมาอาบน้ำ ล้างตัวสะอาดสะอ้าน มานั่งเล่นไพ่กัน พอเริ่มมืด เราก็ออกไปกินข้าวเย็นกัน ที่ร้านริมทะเล อาหย่อยยย โต๊ะเรามีนั่งกินกันอยู่สามคน มีเรา นุ่น และก็แพ๊ท เรยกินกันแบบพุงกางเรย เหอะๆ
พอกินเส็ดเราก็เดินทางกลับโรงแรม อาบน้ำ นอน .....
มาถึงวันที่สอง พวกเราตื่นแต่เช้าไปออกทะเลกัน เราไปรอเรือมารับ ที่รอยัลการ์เดนที่เดิมที่ไปริปลี่ย์เมื่อวาน เรานอนหลับตลอดทางที่เรือแล่นไป..ก็ลมมันเย็นอ่ะ
ตื่นมาอีกทีก็อยู่กลางทะเลแล้วอ่ะ เหอะๆ เรยเดินลงไปชั้นล่าง(เรือมันมีสองชั้นอ่ะ)ไปตกปลา ความง่วง+คลื่น ทำเอาเราเดินตุปัตตุเป๋ไม่เป็นทาง แต่ตกไปตกมาดันตกได้คนแรก แถมได้เยอะสุดอีกตะหาก ได้ปลาเก๋าด้วยแหล่ะ อิอิ (เก๋าป่ะล่ะ)
พอจับได้คุณป้าแม่ครัวก็จับคอดเกล็ด ตัดหัวพร้อมปรุงทันที เส็ดออกมาเป็นมื้ออาการทะเลง่ายๆ แต่ก็อร่อยดี เราแวะกินกันที่เกาะสาก หลายคนลงเล่นน้ำด้วย แต่เราไม่ได้ลง เพราะเราไม่ได้เตรียมเสื้อแขนยาวมา เสียดายอ่ะ น้ำอย่างสวยเรย แถมมีโดนัทให้เล่นอีกตะหาก แงแงแง เศร้า
พอเล่นน้ำเส็ด เราก็เดินทางกลับเข้าฝั่ง แล้วไปที่โรงแรม อาบน้ำสะอาดสะอ้าน มาเล่นโดดยาง ดูทีวี เล่นไพ่ แล้วไปขี้ไม่ต้องตกใจเผอิญว่าวันนั้กุท้องเสีย..น่าเศร้าจิงๆ
พอมีเวลาว่างๆ เราก็ไปร้องเพลงในห้องนอน หนุกมาก กันเล่นกีต้าร์เก่งโคตรๆอ่ะ แต่ร้องกันมันส์ไปหน่อย หันไปดูอีกทีเห็นนิ้วกันเป็นรอยแดงเรย...น่าสงสาร
ตอนเย็นออกเดินทางไปกินข้าว มื้อนี้พ่อแม่เตเป็นคนเลี้ยง ช่างใจดีเหลือเกิน ซึ้ง อาหารก็ยังคงอร่อยสำหรับเราเหมือนเดิม เหมือนทุกครั้งที่กิน วันนั้นถ่ายรูปมีชัตเตอร์ผีติดมาด้วยล่ะ น่ากลัววววววววววมากกกกกกกกกก...ไม่เชื่อถามเพื่อนคนอื่นที่ไปดูได้เรย ?!?!
คืนนั้นตอนก่อนนอนเรา นุ่น แพ๊ท กัน มานั่งคุยด้วยกันด้วย ชอบอ่ะ รู้สึกเหมือนกับว่าการคุยวันนั้นมันทำให้เรารุสึกสนิทกันมากขึ้นไงไม่รุ เหอะๆ แปลกเนอะเราเรียนอยู่ในห้องเดียวกันมาตั้งนาน แต่เรากับกัน เพิ่งจามาคุยกันมากขึ้นตอนไปเที่ยวนี่เอง..........เรานี่แย่จิงๆ คืนนั้นคุยกันยันดึกเรยสนุกดี อยากมีเวลาคุยกันอีกจังเรยยยย เหอะๆ (ตูเพ้อไปแล้ว)
วันรุ่งขึ้นก็เป็นวันสุดท้าย ตื่นมาอาบน้ำ สดชื่น สดใส แล้วไปขี้ (อีกแล้ว) ท้องเสียไม่ยอมเลิกรา...กุไม่น่ากินเยอะเรย เศร้าๆ
เช้าวันนั้นเรามีกำหนดเช็คเอ๊าท์ตอน 11 โมง ระหว่างนั้นเราก็นั่งถ่ายรูปตัวเอง ดูทีวี กินหนม กินมาม่า อิ่มพอดี กินเส็ดเก็บของ เอาของไปไว้ที่รถพ่อบลิ๊ง แล้วขึ้นรถตู้ออกเดินทาง เราไปส่งเตที่บ้านก่อน แล้วจากนั้นเราก็ไปกินข้าวมื้อสุดท้ายกัน
อาหารเยอะโคดๆอ่ะ กินกันไม่หวัดไม่ไหว ท้องแตก พอกินกันเส็ดหมดแล้วเราก็หาซื้อของฝากกลับบ้านกัน ถ่ายรูปอีกนิดหน่อย และก็กลับขึ้นรถ ขากลับแวะส่งพี่เฟิร์สที่ปั้มน้ำมันก่อน แล้วที่เหลือก็เดินทางต่อ บนรถเราเล่นเกมส์กัน ร้องเกะ และก็นอน
ตื่นมาอีกทีก็ถึงกรุงเทพแล้วอ่ะ รถตู้มาปล่อยเราไว้ที่ประตูดำที่เดิม ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน เรากะนุ่นกลับด้วยกัน เราเดินไปเข้าห้องน้ำที่สยามดิสกัน และก็ขึ้นรถไฟฟ้าไปหมอชิต อย่างเหนื่อยเรยอ่ะ เพราะว่าต่างคนต่างก็หิ้วกระเป๋าใบควายๆกันคนละใบ บ้านนอกมาก ไปถึงหมอชิตก็ไปเดินหาแม่เกือบ 20 นาที พาให้เช็งไปตามๆกัน กว่าจะไปส่งนุ่นที่บ้านก็เกือบมืดพอดี เรากลับมาบ้าน เล่นเอ็ม กินข้าว ง่วง ไปอาบน้ำ และก็นอน ......จบ หมดวัน.....
February 16 สอบเส็ดแย้วววเฟ้ยยยสอบเส็ดแล้ว เย้ ได้กลับบ้านนอกสักที
ไม่ต้องอ่านหนังสือแล้ว..มีความสุข หุหุ
นอนตื่นสาย กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บ้าน ซาบายยยย
เราขี้เกียจเล่าย้อนไปตอนสอบแล้วล่ะ
พอดีช่วงนั้นไม่มีเน็ตใช้อ่ะ (บ้านนอกก้องี้แหล่ะ)
ก้อนะ เรื่องเครียดๆลืมมันซะเถอะ เรามาพูดถึงตอนสอบเส็ดดีก่า
วันสอบวันสุดท้ายเรา นุ่น อาร์ม แพ๊ท เมย์ ไปร้องเกะกัน
หนุกมั่กๆ เพราะเราครองไมค์เอาไว้ซะส่วนใหญ่ 555
สั่งของกินเข้ามากินกันแบบเยอะโคตรๆ
เหมือนว่าตั้งใจจะเข้ามานั่งกินมากกว่าร้องเพลง..เหอะๆ
ไม่ได้มาร้องเพลงตั้งน๊านนนาน พอไปแล้วรู้สึกดีขึ้นมากมาย
ร้องกันแบบแหกปาก โรคจิตไปเรย มันส์อ่ะ
โตไปไปเป็นนักร้องดีก่าเรา ฮ่า ฮ่า ฮ่า (เริ่มเพ้อไปไกล)
แพ๊ทร้องเพลงเพราะดีอ่ะ (เพิ่งรู้ 555 ) วันหลังเราไปด้วยกันอีกนะแพ๊ท
ตอนแรกกะว่าจะมาร้องแค่แปบเดียว ไปๆมาๆล่อไป 3 ชั่วโมง
กว่าจะคลานไปถึงบ้านนอกก็มืดพอดีเรย อารมณ์มันค้างง่ะ หยุดไม่ได้
พอไปขึ้นรถตู้เราก็หลับเรย ง่วงสุดๆ (เพราะอดหลับอดนอนมาหลายวัน เตรียมสอบอ่ะ)
ไปถึงบ้านตอน 2 ทุ่ม เจอแม่นั่งกินข้าวอยู่ เดินไปหาแม่ แม่ทักว่าผอมลงด้วยล่ะ อิอิ
ดีใจเรยกินข้าวเย็นกะแม่ด้วย ฉลองเรย (เอ๊ะ ยังงัย??)
จนถึงวันนี้เราไดเอ็ดได้ 1 เดือนแล้วน๊า แต่..อันที่จิงตอนนี้เราเริ่มจะตบะแตกแร้วอ่ะ
เห็นของกินแล้วขาดสติทันที คอยจะหาไรใส่ปากอยู่เรื่อยเรย..แม่ง
คงจะใช้เวลาอีกนานโขเรย กว่าจะผอม เฮ้อ เหนื่อยจิงวุ้ย
เออนี่..ขอประชาสัมพันธ์นิสสสนึง
ใครอยากอยู่ชมรมศิลปะบ้างง่ะปีหน้า
เราจะเป็นประธานชมรม ช่วยเราหน่อยดิ
เราคิดว่าถ้าได้เพื่อนมาช่วยแล้ว เราคงจะทำงานง่ายขึ้นอ่ะ
(แต่ที่แน่ๆคือ เตกะอาร์ม ต้องอยู่นะเพราะเราหางานให้แกแล้ว เหอะๆ)
ไงก็ ถ้ามีใครสนใจก็บอกเราได้นะ (ช่วยสนใจหน่อยเหงอะ)
วาดรูปไม่เก่งไม่เป็นไรนะ เด๋วสอนได้ ^^
แล้วเจอกันอีกทีวันประกาศผลสอบน๊าเพื่อนๆ
บ๊าย บายยย
February 09 Final วันแรกเมื่อวานสอบ FINAL วันแรกเซ็งมากมาย
วิชาแรก --ภาษาไทย มันนี้ยังพอมั่วได้บ้าง
ต่อไป --ญี่ปุ่น ไม่รุจานั่งท่องคันจิไปหาสวรรค์อะไร หลุดจากหน้าแรกไปแทบจะไม่มีเรย อยากบอกว่างงมาก ตรงที่มันเขียนว่า ははは เราอ่านเป็น 555 ...งง มันขำติ่งอะไรของมันวะ??ตอนแรกก้อไม่ได้เอะจัยอะไร จนมันมีคำถามว่าครอบครัวมีกี่คน ก้อมานั่งงงว่าในเนื้อเรื่องนี้แม่มันหายไปไหนวะ? ย้อนกลับไปอ่านใหม่ถึงได้รู้ว่ามันอ่านอีกแบบนึง..เกือบโดนหรอกแล้วไหมล่ะตู=="
ต่อไป --อังกิดอ.แอนดี้ อย่างที่บอก..ฟังไม่ได้ศัพท์เรย แต่ก็จับไปกระเดียดในข้อสอบเส็ดเรียบร้อยแล้ว 555+
วิชาสุดท้าย --อังกิดอ.วรรนิตย์ เอ๋อเรยทีนี้ เวลาเรียนในห้องเคยตอบถูกกะเค้าซะที่ไหนล่ะ แล้วนับประสาอะไรกะข้อสอบ ..TT_TT
สอบเส็ดปุ๊บ ก็ออกมานั่งคุยกันถึงความน่าเกลียดของตัวเอง ที่ได้ทำลงไปในข้อสอบ
ฮาอาร์มมาก ที่อ่าน ははは เป็น วะ-ฮะ-ฮ่ะ --(หัวเราะได้อารมณ์มากกว่าเราซะอีก)
เพื่อนๆเริ่มหันมาคุยกัน เกี่ยวกับคำตอบของวิชาอังกิด ยิ่งเศร้าเข้าไปใหญ่เรย...ดูเหมือนจาไม่ถูกไปหลายข้อ
แต่ก้อ..นะ..ถ้าถูกสิจะน่าแปลก ยากซะขนาดนั้น--อย่าบอกนะว่ามีเราทำแล้วยากอยู่คนเดียว..ไม่น่าใช่
อิจฉาพวกที่ได้กลับบ้านนอกจิงวุ้ย
ช้านคิดถึงบ้านนนนง่า คิดถึงหม่อมแม่ คิดถึงกับข้าวอร่อยๆที่แม่ขยันทำให้กิน
...แต่...
...ชั้นไดเอ็ดอยู่นิหว่า...
ลืมเรยง่ะ..(ลืมได้ไงวะ)..ไดเอ็ดมา 20กว่าวันแล้ว ไม่มีไรเปลี่ยนแปลงเรย เชง
ขนาดซ้อมเต้นโซรันด้วยนะเนี่ยยังบวมอยู่เรย..นับประสาอารายกะตอนนี้ที่เลิกซ้อมไปแล้ว
...ดึกแล้วนี่หว่า...
เล่นเน็ตแล้วก้อชอบเปนงี้เรื่อยเรย ดึกดื่นไม่ยอมนอน
ทีอ่านหนังสือไม่ยักกะรู้สึกแบบนี้เนอะ
ไงก้อ..ขอให้เพื่อนๆโชคดีกะการสอบอีก 2 วันที่เหลือนะจ๊ะ
ตั้งใจอ่านหนังสือนะ..สู้ๆ
บ๊าย บายยยยยยย
January 20 Thammasat..GoaL..Go!!!วันนี้ไปขึ้นแสตนด์เชียร์ฟุตบอลประเพณีจุฬา-ธรรมมาศาสตร์มา
....หนุกดี....
แต่เราขึ้นของฝั่งธรรมมาศาสตร์นะ พี่เราชวนไป
แปลอักษรสะหนุกมาก
อันนี้ต้องลองไปเล่นด้วยตัวเอง แล้วจะรู้ว่ามันฮามาก
เวลาที่แปลอักษรโต้ตอบกะจุฬา
ได้ออกทีวีด้วย ดีใจจัง
ถึงเราจะเป็นตัวน้อยนิดในจอภาพก็เหอะ!!!
ก้อนะ..ก้อถือว่าได้ออกละกัน
เราได้นั่งตรง O #46 ตรงกลางๆพอดีเลย..เย้
วิวดีมาก เหอะๆ
ได้ร้องเพลงบูมธรรมมาศาสตร์ด้วย
ตอนแรกนั่งเอ๋อ แม่ง เพลงมันร้องไงวะ??
สักพักเริ่มเรียนรู้ เพิ่งget
เชียร์ของธรรมมาศาสตร์อุปกรณ์เยอะดี ชอบ
อยู่บนสแตนด์ไม่รู้สึกเบื่อเรย
เปลี่ยนเพทด์ไป ดูบอลไป มันส์มาก
ปี่นี้ผลคือ เสมอ1-1 ดีนะที่ไม่แพ้
ตอนจุฬาทำประตูลูกแรก แอบเสียself
นึกว่าจะแพ้ซะแร้ว..เกือบไป
ตอนหลังจากที่เล่นฟุตบอลเส็ดมีคอนเสิร์ตที่สแตนด์ของจุฬาด้วยอ่ะ
อิจฉา..สแตนด์ฝั่งจุฬาอ่ะ
เราได้แต่ฟังเพลงเฉยๆ..ก้อยังดีวะ เชอะ
แต่เด๋วปีหน้าจะไปอีก..ประทับใจ
จะต้องไปให้ด้ายยยย
งานฟุตบอลประเพณีครั้งที่ 64..แล้วเจอกัน!!
January 10 คำสั่งจากเบื้องบน.. วันนี้ตอนเรียนคาบ4 วิชาประวัติวรรณคดี อาจารย์พรรณวิภา(ผู้เป็นที่รักยิ่งของชาว666ทุกคน)ก็ได้ออกคำสั่งให้นักเรียนหญิงในห้องทุกคนเปลี่ยน Look ใหม่โดยให้ไปตัดผมมา+ติดกิ๊ฟ=โชว์เถิกมาโรงเรียน!!! แม่ง โหดไปไหมอ่ะ คือ..ตูกำลังจะไปซอยเพิ่ม..จบกัน แล้วลองคิดดูสภาพเราทำผมทรงแบบตูนกะจิงหงิดูดิ๊ โคตรสยองง่ะ(ตูน+จิงหงิ โทดทีเราไม่ได้ตั้งใจจะว่าแก) แบบว่า กะจะไม่ให้เราทำอะไรกันเลยใช่ไหมอ่ะ นี่มันหัวช้านนะเฟ้ย!! เราโคตรสงสารไอน้ำเลยอ่ะ แบบว่า..ช๊อคมากตอนอาจารย์บอกว่าให้ไปตัดผมออก 6 นิ้ว โหดเว่อร์อ่ะ!!! ยิ่งกว่าอาจารย์ที่โรงเรียนเก่าเราซะอีก ชั้นเกลียดกฎระเบียบเรื่องทรงผมจิงๆเลย ทีโรงเรียนมัธยมที่ญี่ปุ่นยังย้อมสีผมได้เลยอ่ะ ขี้โกง ทำไมเราไม่มีแบบนั้นบ้างวะ แม่ง อาจารย์แกออกแนวอาคาด พยาบาดห้องเรามากๆอ่ะ ไม่ไหวแล้ว วันนี้โดนด่าเกือบทั้งชั่วโมง แทบไม่ได้เรียนเลย แถมยังปล่อยช้าอีกต่างหาก หิวโคตร!!!เมื่อเช้าดันไปสายเลยกินข้าวไม่ทัน(เยี่ยม==") พอจะกินข้าวกลางวันก็ดันไม่มีที่นั่งอีก เลยต้องตั้งวงกินที่พื้นแทน ตูเซ็ง ได้กินข้าวท่ามกลางฝูงนกพิราบเลย(โรแมนติกจิงๆ!!)เชื้อไข้หวัดนกเต็มกระเพาะตูเลย TT_TT เกลียดนกที่สุดเลย...ฮือ ฮือ December 30 สอบSum เส็ดสักที สอบเส็ดสักที เฮ้อ กว่ามันจะจบลงเหนื่อยจิงๆ ทำไมอาจารย์ถึงออกข้อสอบยากขนาดนี้นะ เราจะไม่แปลกใจเลยถ้าเราจะตกมากกว่า3วิชา TToTT ฮือ ฮือ ฮือ.. เศร้า เมื่อวานนี้เป็นวันเฉลยบัดดี้กลุ่ม(ไม่ใช่บัดดี้ห้องนะ)บัดดี้เราก็คือ แก้ม นี่เอง ฮามากตอนเปิดของขวัญ มันคือ ตุ๊กตาหมูสีชมพูที่หน้าตาคล้ายเราสุดๆ!!!! แม่ง ไปหามาจากไหนวะ?เก่งจิงๆ แต่รู้สึกว่านุ่นคงจะเป็นคนที่ปลาบปลื้มกับของขวัญของตัวเองมากที่สุดแล้ว น้ำซื้อแก้วน้ำให้นุ่นเป็นของขวัญ มันเป็นแก้วสี้ดำซึ่งนุ่นชอบมากกกกกกแทบจาเอาขึ้นหิ้งบูชา5555 ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรากับนุ่นจะสนิทกันด้าย ในเมื่อความชอบของเราสองคนมันต่างกันลิบลับซะขนาดนี้ 555
ปีใหม่นี้อยากให้โรงเรียนหยุดนานๆจัง ยังอยากอยู่อยุธยาต่ออยู่เลย อยู่กรุงเทพนานๆก้อชักจะเบื่อๆ..เหอะๆ แถมอากาศมันก้อไม่หนาวแล้วด้วยอ่า เซ็งเรย กว่าจะหนาวสักทีก้อมีแค่เนี๊ย ไรง่า ม่ายแฟร์เยย แต่ก้อช่างมันเถอะ มันยังมีอีกเรื่องนึงที่ทำให้เรามีความสุข นั้นคือการรอคอยที่จะอธิษฐานในปีใหม่นี้ อิอิ (ถ้าเราไม่เผลอนอนหลับไปซะก่อนอ่ะนะ)ขอให้สิ่งที่เราหวังไว้เปนจิงด้วยเถิด ส๊าธุ November 12 Black Night Partyเมื่อวานนี้ มีงาน Home Coming ล่ะ
ทุกคนแต่งชุดดำตามคอนเซ็บของงาน
ในงานสนุกมากเลย ของกินเยอะ(อ่อ ไม่ใช่)
งานโฮมครั้งนี้พี่รุ่น 66 เป็นคนจัด
พี่ๆเปิดงานด้วยการให้ดูหนังสั้นที่เค้าทำขึ้น
ซึ่งมันก็คือ "การเล่าเรื่องผีหลังตึก 55"
ในหนังไม่น่ากลัวเท่าไหร่หรอก แต่ดนตรีมันระทึก
เราได้เจอกับพี่เจี๊ยบในที่สุด เย้ๆๆ
นางสาวไทยปีนี้เปนพี่ห้องเรา...พระเจ้าช่วย
น่าเสียดายไม่ได้ถ่ายรูปด้วย ไม่กล้าขอ เหอะๆ
จากการที่เราไปงานโฮมครั้งนี้ สอนให้รู้ว่า...
เราต้องใส่ใจกับการ shopping ให้มากขึ้น
เนื่องจากว่าที่จะเราจะทำสวยได้ มันใช้เวลามากจิงๆ 555
ไปงานโฮมก็ไม่ได้ดูต่างจากปกตินักหรอก
หน้าตาก็เหมือนเดิม เพราะเราทำผมไม่เป็น เหอะๆ
ก้อด้ายนุ่นคอยช่วย นิดนึง !! นิดจริงๆ
แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเรย ใช่ไหมล่ะ
นุ่นชวนเรากลับบ้านด้วย เราเลยได้กลับอยุธยาเมื่อคืน
พ่อนุ่นใจดีมากเลย มาส่งเราถึงหน้าบ้านเลย
ขอบคุณเพื่อนๆ แก๊งๆ และพี่ๆทุกคน
เมื่อวานนี้เรามีความสุขมากเลย ^0^ !!!
วันที่แปลกๆไปอีกวันวันนี้ไม่สบายแต่เช้าเลย
........ปวดท้อง.......
ตอนแรกก็กินข้าวแล้วก็ขึ้นห้องไป
แต่แล้วในที่สุดก็เรียนไม่ไหว
ได้มานอนที่ห้องพยาบาลจนได้
แต่ไม่รุทำไม
ทั้งๆที่ปวดท้องแทบตาย
มันดันมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าอย่างไม่ตั้งใจ
เราไม่ได้ซาดิซนะ
แต่เรายิ้มเพราะเรื่องอื่น
และเรื่องนี้ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เรา
ดูแปลกไปจากวันก่อนๆ
คนที่ใกล้ชิดเรา จะรู้ว่าเราเปลี่ยนไป
.....เรามีความสุข..... November 06 ลอยกาทง...ลอยกาทงเย้ๆ วันลอยกระทงแล้ว
อยุธยารถติดมากเลย
แต่ก้อไม่เปนรัย
จะได้อยู่บ้านนานๆหน่อย
ยังไม่อยากรีบกลับกรุงเทพ
วันนี้อธิษฐานแค่เรื่องเดียว
ไม่อยากหวังอะไรมาก
แต่รู้อะไรไหม??
ถ้าเรื่องที่เราเพิ่งจาอธิฐานไป
มันกลายมาเปนเรื่องจริงล่ะก้อ
มันจาเปนทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเราเลยล่ะ October 04 ปิดเทอมแย้ววววววววววววววววว ตอนนี้ปิดเทอมแล้วววววววววว ..ดีจัยจัง.. ขี้เกี้ยจตื่นเช้าง่ะ ตอนนี้ได้กลับมาอยู่อยุธยาแล้ว สาบายยยยยย เมื่อวานไปรับใบเกรดมาด้วยล่ะ ได้ 3.75 โอ้พระเจ้า !!!!!!!!!!!!! เกินความคาดหมาย พ่อกะแม่ดีใจกันใหญ่ (เอาเหอะ) เลยเขยิบจากลำดับที่ 33 มาเป็นลำดับที่ 25 ..เฮ้อ..ค่อยยังชั่วหน่อย หลังจากรับใบเกรดแล้วก้อเลยไปดู Death Note กันกะนุ่น,ตาม,อาร์ม,พี่ม่อน และก้อปายร้องเกะฯกานต่อ หนุกดี อยากไปอีก แต่ร้านเกะดีๆในอยุธยานี่มันหายากจริงๆ
เซ็ง เครียด กินหมูปิ้ง !!!!!!!!!!
June 02 คิดถึงบ้านจังทามมายมานวางรูปไม่ได้แล้วล่ะ...เซ็งจริง May 26 ........คิดถึงพ่อกะแม่จังเลยยยยยยย อยากกลับอยุธยา กลับไปหาเพื่อนเก่าๆ คิดถึงบ้านนอกแย้วอ่า แง แง แต่อยู่ที่นี่ก้อสนุกดีเหมือนกัน มลพิษเยอะดี ล้อเล่นน่า ที่นี่ก้อมีแต่เพื่อนดีๆทั้งนั้นเลย สนุกดี ฮี่ฮี่ เดี๋ยวก็จะได้รับน้องสายแล้ววันอาทิตย์นี้คาดว่าคงจามันส์น่าดู |
|
|